Vår

Eg tek bana til jobb og ute er det lyst, det er lyst, fattar du, det har vore så mørkt så lenge, men no finns lys. Eg vrengde kroppen min i går, innside ut, skjønar du, sjela mi, innvollane mine, svart masse i doskåla, eg skylde det ned og no finns ikkje eg som den eg ein gong var, forstår du, no finns ikkje du i meg, no finns berre eg, tabula rasa igjen. Og i dag er det lyst, det er sant, eg kjenner sola i andletet.

Advertisements

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s